Creatief

Milan gaat iedere voormiddag naar de peutertuin/crèche ‘123 Soleil’. Daar wordt gezongen, gedanst, getekend en gespeeld. Milan bouwt graag ‘chataux’ in de zandbak!
Maar ook thuis proberen we lekker creatief te zijn en kleuren we veel of gaan we soms zelfs vingerverven! Milan vindt het heerlijk om met de verf te kliederen en het resultaat mag er zijn!



Daarnaast proberen we hem nog wat Vlaams/Nederlandse cultuur mee te geven en zingen we een dansen we regelmatig op liedjes zoals ‘’k zag twee beren …’ of ‘de kikkertjes, de kikkertjes ,…’ maar onze grote favoriet is toch wel ‘Hallo meneer de uil …’.

Kijk in de balk hiernaast direct naar het filmpje of klik op de afbeelding hieronder:

Vakantie in Edéa

Zoals jullie weten moest Elke heel rustig aan doen de laatste tijd. Daarom ging een korte vakantie in Limbé, aan de kust in het Engelstalige gedeelte van Kameroen, niet door. Toch zijn we er even uit geweest.

Op 2 uur rijden van Yaoundé ligt Edéa, een stadje met een goed hotel met een fijn restaurant. Ernaast ligt een cultuur- en sportcomplex van de categorie 'vergane glorie' maar nog altijd heel aangenaam. Milan heeft er geleerd in het water te springen én echt te zwemmen.

De foto's willen we jullie niet onthouden, maar zeker ook het filmpje niet!

NB. 1: Die buik van Elke is nu al een stuk groter!
NB. 2: Klik op foto's in onze berichten voor een grotere versie.

naam: Mieke | beroep: Oma

Tijdens de kerstvakantie was Mieke, de moeder van Elke bij ons op bezoek. Oma zijn is een beroep dat je niet te licht moet nemen. Je moet allereest al een koffer vol cadeau's meesleuren en kundig voorbij de douane loodsen.

Het programma is vitaal voor het slagen van iedere oma-actie. Na het opstaan, melk, spelen, potje, pamper, spelen, mee ontbijten en dan nog wat spelen moet er educatief worden ingegrepen. Op naar de dierentuin. Die jongen moet per slot van rekening wel wat leren!

Wanneer de kleine moe van alle opgedane kennis en speeltijd een dutje doet begint het werk van een oma pas echt. Druk aan de slag met potten en pannen want er moet degelijk eten op tafel komen. En niet van de Afrikaanse rijsttafels met pinda en gedroogde graatjesvis, nee zeg! Vlaamse/Hollandse kost: aardappelen. Marguerite helpt ook een handje mee, zodat zij na het vertrek van oma af en toe ook kan koken.

Vervolgens kan de kleine dan weer uit bed getakeld worden want het is tijd voor sport! Er moet worden gezwommen. Zie bijvoorbeeld het filmpje rechts.

Daarna kan er nog even gestopt worden voor een verse bananenmilkshake (zie foto links) bij 'Espresso Bar' en terwijl Milan alle gebruikers van het internetcafé terroriseert kan oma misschien een koffie, ijsje of appperitief drinken.

Wanneer de oma dan ook nog gastvrouw heeft gespeeld bij de maaltijden de kleine rat na een aflevering Hopla/Nijntje/Bob de Bouwer/Teletubbies/Samsam/oid tandjes heeft gepoets en weer in bed ligt is er tijd voor ontspanning in de vorm van Cultuur. Een uitvoering in de kathedraal van Yaounde bijvoorbeeld met een prominente Franse gospelzanger en een koor van 100 man.

Van een vakantie rust je toch altijd lekker uit, niet?

Gelukkig werd ze ondersteund door de op de bank liggende mamma en de tot chauffeur gebombardeerde pappa (omdat de echte chauffier kwijt was tijdens kerst).

Rondleiding

We wonen nu dikke 8 maanden in ons appartement in Bastos en het voelt ondertussen echt als thuis.

Een deel van onze huisraad hebben we met de container uit Antwerpen laten overkomen, maar we hebben ook veel meubels laten maken door een lokale timmerman Blaise.

Een rondleiding door ons stulpje is nu wel op zijn plaats.

De woonkamer:

Ons supercomfortabel bankstel konden we absoluut niet missen en hebben we laten overkomen.

Tafel, stoelen en kast hebben we op maat laten maken door Blaise. Het kunstwerk dat boven de tafel hangt hebben we van de lokale kunstenaar Ndofoa.

Veel van Milan zijn speelgoed is met de container overgekomen. Natuurlijk hebben oma en opa ondertussen ook al vele kilo’s speelgoed gesleept! Het zithoekje hebben we hier in rotan laten maken.

Het balkon:

Dit is ons balkon waar we op zwoele avonden aperitiefjes nuttigen. Het rotansalon hebben we hier laten maken. Vooral ons Luna brengt hier heel veel tijd door.

Milan plonst hier ook regelmatig in zijn zwembadje.

De keuken:


Uizicht over de heuvels van Yaoundé vanaf het balkon van de keuken:


Onze slaapkamer:

Het bed hebben we ook weer door Blaise laten maken. Matrassen hadden we gelukkig mee. Echt goede matrassen zijn hier moeilijk te vinden en ook erg duur. Volgens ons Bieke is het haar bed, met een beetje geluk mogen wij er ook wel eens bij.

Milan zijn slaapkamer:

De meeste meubeltjes en spulletjes van Milan zijn slaapkamer zijn ook overgekomen, hij groeit er toch uit. Hij tekent graag op de krijtmuur die Sander voor hem geschilderd heeft.

De gastenkamer:

Wie zin heeft om ons te bezoeken in het verre Kameroen kan hier ontwaken met de vogeltjes die fluiten en de kraaiende haan van de buren op de achtergrond. De gastenkamer heeft ook een eigen badkamer en balkon met uitzicht op de heuvels!

Zielige Elke

Rond drie maanden in de zwangerschap ging het even niet zo lekker. Ondertussen zitten we gelukkig al op vijf. Elke had toen bloedverlies en haar placenta kwam te vroeg in beweging. Even echte paniek… Verschillende echo’s en doktersbezoeken later bleek dan toch wel dat het kindje er veel zin in heeft maar dat Elke erg rustig aan moest blijven doen. Ondertussen is ze weer halftijds aan het werk, waar ze heel blij mee is want thuiszitten is ook maar nix.

Toch heeft Elke bijna de gehele kerstvakantie en een aantal weken daarna niet kunnen werken. Nu hoor ik je denken… “lekker toch?” Tja, niets doen tijdens je vakantie is niet echt super, zeker als je bezoek hebt en plannen om te reizen moet annuleren. Het meest frustrerende is toch wel geweest dat ze haast niet met Milan kon spelen, hem niet goed kon troosten, helpen, verschonen, in bed doen. En die arme jongen snapte er niets van. Gelukkig konden Sander, Oma en Marguerite veel helpen, maar echt gelukkig werd Elke er niet van. Dus tja… wel op de bank liggen, niets doen en iedereen orders geven terwijl je alles wordt aangedragen en tóch niet gelukkig zijn, het kan…

Château Oma

Tijdens de kerstvakantie had Milan bezoek van oma. Eeeuh... ze kwam natuurlijk ook voor ons. Bij aankomst gingen meteen de koffers open. Er was chocola voor mamma en drop voor pappa.



Dat vond Milan niet zo belangrijk. Het leukste was namelijk zijn eigen dashboard. Hij had er in augustus al even mee mogen spelen en was het niet vergeten. Als hij nu achter in de auto zit bij ons wordt er driftig mee gestuurd en extra getoeterd, zodat die vervelende taxi’s goed opzij gaan als wij er aankomen.

Terwijl oma trots haar niet breekbare kerstballen voor de kerstconifeer liet zien was Milan er al aan begonnen. Lekker graven in de koffers.





Pappa dacht dat hij rustig zijn biertje kon drinken na een dag werken, maar nee hoor! Hij moest direct een waar kasteel bouwen. Omdat Milan er eigenlijk niet direct in durfde heeft oma de jonkvrouw gespeeld, zodat Milan nog een beetje buiten kon blijven.