Elke, Sander en kids

De Ghanese kust

2010-07-29T22:02:00.000Z

19 augustus hebben we onze eerste bezoekers hier in Ghana ontvangen. Sara, ons voormalige buurmeisje van het Zurenborg, is hier met 2 vrienden (Jiska en Geert) op vakantie. Sander heeft een lang weekend genomen en we zijn met zen allen 4 dagen de kust gaan verkennen.

We verbleven in het Anomabo Beach Resort en van daaruit hebben we verschillende uitstappen gedaan.

We hebben 2 forten bezocht, Cape Coast en Elmina, die ooit in handen zijn geweest van de Nederlanders. Heel indrukwekkend, heel interessant, maar ook heel confronterend als je bedenkt hoeveel slaven daar gepasseerd en/of gestorven zijn.

We zijn ook een ochtend naar het Kakum National Park gegaan waar we een mooie wandeling hebben gemaakt maar helaas geen dieren hebben gezien dankzij de luidruchtige Britse/Amerikaanse/Nederlandse toeristen.

Maar we hebben vooral veel genoten van het strand, de zee, het lekkere eten en de gezellige avonden in leuk gezelschap met een glaasje wijn.

STOER

2010-07-08T12:51:00.002Z

Stoere Milan op onze stoere auto!

Go Black Stars!

2010-07-02T21:38:00.001Z

De Oranjesupporters! Nederland-Brazilië

2010-07-02T16:01:00.003Z

1ste helft van de wedstrijd!

2de helft van de wedstrijd!

Rocking baby!

2010-06-19T15:06:00.005Z

Blijven kijken tot het einde!

Twee violen en een trommel en een fluit, want Noortje die is jarig en ...

2010-06-17T14:43:00.004Z

17 juni, vandaag is Noortje 1 jaar geworden en dat hebben we natuurlijk gevierd met mooie versieringen, taart en kadootjes! Er waren zelfs extra kadootjes want oom Arjan en zijn vriendin Roos hadden een pakje met de post gestuurd. Wonder boven wonder, de pakjes waren hier op tijd! Nogmaals bedankt! De kindjes vonden het super!

Milan heeft ook een aantal kadootjes gekregen omdat hij zoooooon lieve broer is.

Milan: "Waarom is het niet alle dagen feest?"

Verboden voor Vuvuzela's

2010-06-11T07:06:00.000Z

Gisteren bezocht ik het ziekenhuis in Abengourou waar Elke's vader John een paar jaar geleden voor de Belgische Technische Coöperatie een ziekenhuis renoveerde en uitbouwde. Ik was er toevallig om een coöperatief en de agrarische dienst te interviewen. Ze waren erg blij met mijn bezoek en lieten me ieder muurtje zien dat John er had neergezet. Over het algemeen waren ze nog altijd heel tevreden met het resultaat.

Natuurlijk is het altijd triest om te zien dat er haast nooit budget wordt vrijgemaakt om de boel te onderhouden. Ze klaagden dan ook dat hier en daar muren beginnen te schimmelen en alle airconditioners zijn kapot gegaan. Een van de onderaannemers had ook inferieure materialen gebruikt. Ik vond het echt leuk om te zien na de verhalen en foto's van John over toen het nog een bouwplaats was.

Bij het verlaten van het ziekenhuis viel mij een bordje op. Natuurlijk is het niet vreemd om een verbodbord voor claxoneren te zien bij ziekenhuis, maar deze leek verdacht veel op "verboden voor vuvuzela's", de befaamde voetbalsupportershoorn voor het WK-voetbal in Zuid-Afrika.

Sander in Manhattan

2010-06-08T07:23:00.003Z

Ik ben momenteel in Ivoorkust om een aantal mensen te interviewen. Na het werk heb ik Frédéric Ocrisse-Aka opgezocht , een vriend uit Yaoundé, die nu terug in Abidjan woont.

Hij nam me mee naar een restaurant de oever van de Lagune om verse geroosterde vis te eten. Vanaf daar hadden we uitzicht op 'Manhattan', zoals de binnenstad van Abidjan ook wel genoemd wordt.

Leuk speelgoed

2010-06-06T12:44:00.002Z

De bloemetjes en de bijtjes

2010-06-03T14:14:00.000Z

Milan: "Mama, alle bloemetjes zijn meisjes."
Ik: "Waarom zijn alle bloemetjes meisjes?"
Milan: "Ze hebben allemaal een spleetje."
Ik: "Maar ik zie geen spleetje."
Milan: "Het is zo klein dat je het niet kan zien."
Ik: " Maar misschien hebben ze een piemeltje zo klein dat je niet kan zien."
Milan: "Nee mama, piemels zijn altijd groot!"

Holland rout Ghana 4-1

2010-06-02T19:22:00.005Z

Story: Maurice Quansah, Daily Graphic of 2/6/10

Holland yesterday cut Ghana to size with a 4-1 victory in an international friendly match that exposed Ghana's lack of preparedness for this month’s FIFA World Cup in South Africa.

The Dutch led 1-0 at half-time but scored thrice within 11 minutes of the second half when the Ghanaians went to sleep, giving coach Milovan Rajevac a lot of work to do ahead of the team's next friendly against Latvia in Milton Keynes on Saturday.

After dominating play the Dutch took a deserved lead on the 29th minute through Dirk Kuyt Ghanaian defenders failed to clear their lines and left goalkeeper Richard Kingson exposed in post. Robie van Persie rounded up Hans Adu Sarpei and fired a low shot that outstretched Kingson managed to punch back into play for unmarked Kuyt to tap home to open the floodgates.

The Dutch stepped up their game and on many occasions exposed the Ghanaian defence. With the Stars midfield not holding, a lot of pressure was brought to bear on defenders Isaac Vorsah, Lee Addy and Hans Sarpei to overwork in a bid to keep the home side in check. Clear-cut chances were few and far between for the Stars whose attack lacked potency and hardly threatened the Dutch except for the 18th minute when Holland-based Matthew Amoah failed to convert a scoring opportunity after good work by Quincy Owusu-Abeyie who put up a fairly decent performance until he was replaced in the second half.

Inter Milan midfielder Sully Muntari had a quiet evening, and petite Anthony Annan did a lot of hardwork in midfield but did not get the required support play from Derek Boateng who enjoyed a lot of possession but failed to stamp his authority on the game.

The Orange boys effortlessly stroke the ball around in search of openings.

Ghana coach Milovan Rajevac played his cards by pulling out Varsah, Amoah, Owusu-Abeyie, Muntari and Stephen Appiah for centre back John Mensah, Prince Tagoe, Dominic Adiyiah, Asamoah Gyan and Andre Ayew respectively at the start of the second half.

Immediately the substitutes brought some urgency into Ghana's game and the Stars emerge from their defensive mode and began to cause a few problems for the Dutch.

The improved performance brought a sense of hope for the expecting Ghanaian fans at the De Kuip Stadium in Rotterdam.

However, the introduction in the 63rd minute of Rafael van der Vaart brought more verve into the Dutch game, and after 10 minutes on the field the swift Real Madrid player increased the tally to 2-0 after beating a poor off-site trap and outrunning Mensah to slot the ball home on the run.

Gyan gave Ghana a false sense of hope by scoring to reduce the deficit on the 77th minute when the hard-running striker capitalised on sloppy defending and stripped Dutch captain Giovanni Van Bronckhorst of the ball after Tagoe’s header placed him in scoring range. The Stade Rennes player picked his spot and scored his 19th international goal in 38 matches.

Ghana's luck run out and the Dutch master ran riot thereafter. What followed exposed Ghana's disjointed team as Wesley Sneijder drilled home a carpet shot on the 80th minute to make it 3-1 and four minutes later Van Persie completed the rout with Holland's fourth goal from a spot kick after Kingson fouled a rampaging Van der Vart.

Kralenmarkt

2010-05-22T17:06:00.000Z

Vandaag met een aantal vriendinnen naar de markt geweest in een dorpje anderhalf uur rijden van Accra. Het leuke van deze markt is dat een groot onderdeel ervan een kralenmarkt is. Handgemaakte Ghanese kralen.

Verder kon je op deze markt ook alle andere typische Afrikaanse dingen kopen zoals stoffen, kruiden, etenswaren en andere ondefinieerbare snuisterijen.

Hier naar de markt gaan is toch wel heel anders dan in Centraal Afrika. Je wordt niet lastiggevallen of achtervolgd door een hele meute kinderen. De mensen zijn gewoon aardig en roepen je niet na. Bij het onderhandelen doen ze niet vervelend én je mag gewoon foto's nemen. Ik vond het een hele fijne ochtend, een echte aanrader voor al wie deze kant op komt!

Sociale dienstplicht

2010-05-13T15:08:00.012Z

De zonsondergang kleurt de grote moskee van Abuja. Erg fraai vanaf de 7e verdieping van het Sheraton. Het hotel blijkt geen oase van rust. Al vroeg komt de bar op gang en blijk dat de zangeres van de coverband wél kan zingen, de zanger echter niet. Dat hoorde ik al in m’n kamer. Onder het motto van “if you can’t beat’em, join‘em” beslis ik een pint te gaan drinken en de locale expat scene te ~~begluren~~ observeren. Ho! ho! niet zeuren, ik ben antropoloog, ik mag dat. Net als discimineren tussen bevolkingsgroepen (als je het maar kan beargumenteren).

Nog voor ik kan gaan zitten schuift er een Israelier aan bij mijn tafeltje. Hij wil natuurlijk eerst alles over mij weten. Later begrijp ik dat hij een fabriek voor aluminiumprofielen aan het opzetten is met partners van over de hele wereld. Hij vertelt honderuit over hoe de Nigerianen dat met de beste bedoelingen saboteren. Good stuff voor bij een pint. Vooral ook het verhaal over hoe hij z’n werknemers maar niet kon doen begrijpen dat als ze brandstof uit de generator stelen ze ‘m niet moeten bijvullen met water is erg lollig.

Ook interessant om te horen is dat in Nigeria iedereen na het afstuderen verplicht wordt om een jaar een soort civiele dienst te doen. Jij wilt een diploma? Goed, maar dan wel iets terug doen voor de samenleving. Het bevordert ook de integratie omdat je het in een andere staat moet doen waar ze niet jouw moedertaal spreken. Ik krijg de neiging het voor te stellen voor de verkeizingsprogramma's van verschillende partijen in Nederland: goed voor de economie, ruggegraat van de jeugd van tegenwoordig, burgerzin, vergrijzing betaalbaar houden, etc.

Vanaf nu sociale dienstplicht of gewoon zelf je studie betalen. Ben je kak en wil je jouw deel niet doen voor de samenleving? Klop dan maar aan bij je ouders. Op naar een innovatieeconomie waarin iedere Nederlander zich volledig kan ontplooien maar ook weet wat het is om bejaarden te verzorgen of schoon te maken in een ziekenhuis.

Ondertussen ben ik het observeren... wel een beetje uit het oog verloren. Waar zijn de koppels gebleven? Er zat toch zelfs een familie bij het restaurant? Ondertussen zijn er opvallend veel blanke mannen van 40-plus gearriveerd.

Paf! De avond is nu echt gevallen en opeens worden we geflankeerd door lange donkere vrouwen met korte rokjes. Dat had ik nu eigenlijk wel kunnen zien aankomen.

Dame nummer twee garandeert me dat ze m’n vrouw kan doen laten vergeten. Tijd om op te stappen. De Israeli bevestig mij echter dat het allemaal nette meiden zijn die dit doen om hun kind te kunnen voeden of hun schoolcarrière te kunnen betalen. Dat kan wel zijn, maar als echte Hollander heb ik al vroeg geleerd dat ik niet verplicht ben te doneren aan iedere collectebus die aanbelt. Daarbij ik kan het de dames inderdaad niet kwalijk nemen, maar de heren ‘nette huisvader op zakenreis’ wel. Direct ben ik m’n nieuwe vriend kwijt. Getver, het is ook altijd hetzelfde bij de grote hotels. ’s Avonds beter in je kamer blijven.

Akure - Abudja

2010-05-11T14:08:00.022Z

Nog maar eens Celine Dion, vaste prik in vliegveldlounges in Centraal Afrika, waardoor ik van de CNN berichtgeving over de onafwendbare ondergang van de euro niet veel kan volgen. Het is me toch tegengevallen. Eindelijk vloog ik op een piepklein vliegveldje midden in het Afrikaanse platteland – Akure in Ondo State, Nigeria. Ondanks wat alle films en berichtgeving me hierover had voorgespiegeld ligt er gewoon asfalt op de langdingsbaan en vloog ik niet met een rammelende Russische doodskist. Na een aantal dagen interviews vlieg ik nu weer terug naar de hoofdstad, Abuja. Het splinternieuwe dubbelprop vliegtuig van Arik airlines draait de baan op en direct voel ik de kracht van motoren het vliegtuig moeiteloos de lucht in trekken.

Ik kan het toch niet helpen om me af te vragen of ik beter niet naast de propellors was gaan zitten - t'is toch Afrika. Het is facinerend om te zien hoe het meer of minder tegen de luchstroom indraaien van de propellor het vliegtuig doet accelleren of afremmen, dat wel, maar de afstand tussen mij en de propellor is maar een meter en het voelt dan ook of ik net iets té dicht bij een onbeschermde ventilator ben gaan zitten. Als ‘ie loslaat... De propeller blijft gewoon zitten en voor ik het weet is er koffie en een croissant. Over de intercom klinkt de stem van de Amerikaanse pilote; "sit back and relax...". Voor het eerst in mijn leven zit ik een een vliegtuig met een volledig vrouwelijke crew.

Onder mij stromen droge zandrivieren naar een meer. Langzamerhand wordt het landschap minder groen. Er verschijnen enorme kiezelstenen in het landschap, sommige half verborgen onder een flauwe heuvel, andere staan recht omhoog in een vlakte zodat het lijkt dat een reus ze er van ver heeft ingesmeten. Later hoor ik dat de monolieten van een zilverkleurig graniet zijn. De hoogste staat naast Abuja, met de stad aan haar voet, zijn voet... is een steen mannelijk of vrouwelijk? Maakt ook niet uit. Vanuit de lucht kun je pas goed zien hoe de hoofdstad van Nigeria een geplande stad is. De oude hoofdstad Lagos werd te vol en bovendien was een neutrale stad in het midden beter voor etnische rust en eenheid. Brede lanen, nette wijken met identieke kleuren golfplaat, blauw, groen, roestrood. Volledig nieuwe buitenwijken kondigen zich aan doordat bulldozers alvast het stratenpatroon in het landschap hebben getrokken. Dat er nog wat ronde hutjes met rieten daken stonden, maakt niet uit. Herders met koeien trekken door de graslanden en kijken hoe het vliegtuig laag overvliegt.

Na de landing is het nog 45 minuten naar de stad. Van de vierbaansweg zijn ze een achtbaansweg aan het maken. Door de toegangspoort, langs het pretpark, het stadion, het indoorsportpaleis de stad in. Iedere staat heeft zijn eigen flatgebouw in het administratieve centrum. Vanavond slaap ik in zo’n vervelend groot ketenhotel.

Lang leve de Koningin

2010-05-09T21:40:00.001Z

... en mijn papa! Gefeliciteerd!

30 april, Koninginnedag en de verjaardag van mijn papa. Ook hier in Accra is het oranjegevoel sterk aanwezig en werd er volop gefeest.

Vrijdagavond 30 april waren we eerst uitgenodigd op de receptie bij de ambassadeur, helaas konden we daar niet bij zijn wegens tijdnood. Gelukkig werd er na de receptie een heus oranjefeest gegeven met bitterballen, frikandellen, broodjes kroket, patat en lokaal bier gebrouwen door ... natuurlijk Heineken! We hebben gesmuld, gedanst en de 2de prijs van de tombola gewonnen, een etentje voor 2 in één van de beste restaurants van Accra :) Jammer dat het niet de eerste prijs was, 2 tickets naar Nederland met KLM. Ik weet het, ik weet het, niet zeuren, een romantisch dinertje is ook leuk ;)

1 mei, Kinderkoninginnedag! Erg leuk, een rommelmarkt ...

op de foto met Wim-Lex ...

een grabbelton, ...

een talentenjacht, ...

met in de jury Wim-Lex en Maxima!

Het was een leuke dag. Als je nog meer oranje foto's wilt zien dan kan dat op
http://picasaweb.google.nl/miriamkerkhof/Ghana Bedankt Miriam!

Kaaskop wordt chocoladekenner

2010-05-09T13:43:00.001Z

Tijd om te vertellen wat ik (Sander) hier nu eigenlijk doe. Toen ik afgelopen zomer hoorde dat mijn baan in Kameroen niet verlengd kon worden omdat onze Belgische werkgever zich in 2011 uit Kameroen terug zou trekken ben ik gaan uitkijken naar een nieuwe job. Veel sneller dan verwacht vond ik een positie voor (hoop ik) drie jaar in Accra bij het Sustainable Tree Crops Programme van het International Institute for Tropical Agriculture (IITA) – of samengevat: onderzoeksprogramma naar cacaoteelt. Mijn baan is een door Nederland gesponsorde positie, speciaal voor startende wetenschappers. Andere sponsors van het programma zijn USAID en de chocoladeindustrie, vooral Mars.

In deze baan onderzoek ik hoe een redelijk succesvolle groepstrainingsmethode voor cacoaboeren (Farmer Field Schools) uiteindelijk volledig kan worden overgedragen aan de lokale en nationale partnerorganisaties én een zo groot mogelijk bereik kunnen krijgen. Institutionalisering en scaling-up zijn de bijbehorende Moeilijke Woorden. Op dit moment ben ik dan ook de projectervaringen van de afgelopen jaren in vier landen aan het optekenen: Cameroen, Ghana, Ivoorkust en Nigeria.

Dit is een eerste stap, later volgen nog andere onderzoeksvragen en ga ik me ook bezig houden met veiligheid en gezondheid bij cacoaboeren in Ghana en Ivoorkust.

Eén van de uitdagingen van de job is dat ik veel moet reizen. Leuk om met zoveel verschillende partijen in vier verschillende landen kennis te maken, van nationaal tot lokaal, maar het betekent ook dat ik veel weg ben van Elke en de kids.

Terwijl ik dit schreef wachtte ik in Abudja op het vliegtuig terug naar Accra. Die dag sprak ik met de voorzitster van de National Cocoa Development Committee, een erg interessant gesprek met een dynamische dame. In Nigeria wordt er niet stilgezeten, wat niet betekent dat alles vlekkeloos gaat natuurlijk!

(foto: beeld van cacoaboer in de tuin van de agrarische dienst van Oshun State in Nigeria)

Alles op loopafstand

2010-04-13T20:43:00.001Z

(fotocollage van twee foto's vanuit het vliegtuig)

Ons huis is het witte huis met grijze dak rechts van het zwembad. Sander zijn werk is om de hoek, het huis met donkergrijze dak en Milan zijn school ligt er vlak naast.

Geen commentaar!

2010-04-25T11:20:00.002Z

Onze nieuwe huisgenootjes

2010-04-25T11:02:00.005Z

Sinds woensdag hebben 2 nieuwe konijntjes. Milan vroeg geregeld wanneer hij een nieuw konijntje kreeg aangezien we hem een nieuwe beloofd hadden toen hij Nijn in Kameroen moest achterlaten. Een vriendin had net jonge konijntjes. Het moment dus om 2 schatjes uit te kiezen.
Hier zijn ze, Jip en Janneke. Overdag lopen ze lekker vrij rond in de tuin en 's avonds gaan ze in hun hok.

Tandjes poetsen is zo leuk!

2010-04-25T10:53:00.004Z

Paasweekend

2010-04-10T14:21:00.014Z

Paasweekend, betekend lang weekend! Helaas voor ons niet zo lang want Sander moest voor zijn werk 10 dagen naar Kameroen en kwam pas paaszaterdag terug. Ik was dus 10 dagen alleen met de kinderen. Die 10 dagen hadden we haast geen elektriciteit en het was net heel warm. De kindjes en ik waren doodmoe, hadden amper geslapen.Voor een goede aangename nacht heb je hier echt wel airco nodig. Ondertussen is de stroomgenerator geïnstalleerd en is het bakken, braden en zweten voorbij :)
We waren er dus allemaal aan toe om er even tussenuit te gaan!

Zaterdag, spelen met de kindjes:

Zondag zijn we richting kust vertrokken. We wisten wel dat we een risico namen door gewoon te vertrekken zonder ergens gereserveerd te hebben tijden een topweekend. Maar wie geen risico's neemt ... en we hadden geluk. Bij de eerste, meest populaire, badplaats zo'n uurtje rijden van Accra vonden we meteen een leuk hotelletje met nog een kamer vrij!

Het strand is er prachtig!

Maandag hebben we nog de hele ochtend van de zee en het strand genoten. Tegen de middag toch maar vertrokken omdat de zon echt te fel werd. Avontuurlijk als we zijn, besloten we een alternatieve route te nemen langs de kustlijn met als doel bij een ander badplaatsje 'Kokrobite' te stoppen en te lunchen.
Gelukkig rijden we met een stoere auto want de weg was dramatisch maar wel verrassend.

Onderweg reden we langs zoutpannen. Mooi om te zien.

Toch bleek onze alternatieve route niet zo'n goed idee. Eenmaal aangekomen in Kokrobite zat het verkeer helemaal vast. Blijkbaar is paasmaandag dé dag dat de Ghanese jeugd massaal Accra verlaat om te gaan feesten op het strand.We hebben er anderhalfuur vast gestaan en de lunch konden we wel vergeten. Maar het was best leuk om die feestdrukte te aanschouwen.

Onderweg:

Eenmaal thuis aangekomen zijn we met Milan paaseieren gaan rapen in de tuin. Want ook hier komt de paashaas ;)

Paashaas

2010-04-05T15:57:00.004Z

De kindjes

2010-03-19T11:08:00.002Z

Eerste bericht uit Ghana

2010-03-09T10:55:00.011Z

Het is zover, we zijn in Ghana.
Onze eerste indruk? Fantastisch!
Sander had al veel geregeld en een prachtig huis voor ons gevonden. Gelukkig was de container met onze spulletjes uit Kameroen ook al gearriveerd en konden we er meteen intrekken en onze nieuwe thuis van maken. Aan de tuin is nog wel wat werk. Een rondleiding volgt binnenkort!

Ons huis

We wonen in een rustige buitenwijk van Accra op wandelafstand van Sander zijn werk. In onze straat bevinden zich ook een klein shoppingcenter, restaurants, sportcentrum met zwembad en een speeltuin. Qua ligging dus ideaal. Alles op wandelafstand.

Het zwembad

Ook al is alles op wandelafstand, toch hebben we een stevige auto aangeschaft omdat we het land en de regio willen verkennen.

Een uitstapje naar de zee

2 maart was Sander jarig en hebben we dat gevierd met kadootjes en taart!

De kinderen passen zich goed aan. Milan geniet met volle teugen van de ruimte en de tuin. Liefst speelt hij buiten met zijn fietsen, auto's, step én de tuinslang. Ondertussen gaat Milan hier nu naar een klein kleuterschooltje naast Sander zijn werk. Het is Engelstalig maar daar Milan absoluut geen moeite mee te hebben. Daarnaast krijgt hij ook nog les van een franstalige juf om zijn frans op peil te houden. In mei moet Milan een taaltest doen om in september naar de Franse school te kunnen gaan. Volgens de juf hoeven we ons absoluut geen zorgen te maken, zijn Frans is goed.

Noortje is tegenwoordig een enorm mama's kindje, zolang ik in de buurt ben vindt ze alles prima, maar als ik de ruimte verlaat wordt ze een echte tiran. Het hoort er bij.

Noor ontdekt met volle overtuiging haar nieuwe omgeving. Ze kruipt overal naartoe, observeert alles en iedereen en steekt alles in haar mond. Maar haar grote held is Milan!

Ondertussen heeft ook Noortje veel waterpret. Ze zou de hele dag in bad kunnen zitten. En gelukkig kan dat met deze temperaturen! Overdag is het hier meer dan 30°C. In de namiddag houden we de kinderen liever binnen omdat de zon dan heel fel is en het ook het heetst van de dag is. Gelukkig hebben ze ook binnen ruimte en speelgoed genoeg om zich te vermaken.

De speelkamer

Afgelopen weekend wilden we er even tussenuit. We zijn de stad uitgereden richting een stuwmeer. Op anderhalf uur rijden van Accra kwamen we op een prachtig plekje langs de rivier terecht in de bergen en hebben daar enorm genoten van de natuur, de rust en het klimaat.

Hier gaan we vaker naartoe!

PS: zodra we thuis internet hebben zal ik weer vaker een bericht publiceren!

We wensen iedereen een spetterend 2010!

2010-01-11T15:39:00.006Z

Het was een tijdje stil op de blog, maar hier zijn we weer!

Eerst en vooral willen we iedereen via deze weg een heel 'Gelukkig Nieuwjaar' wensen!

Helaas heb ik niet veel tijd om hier een uitgebreid bericht van te maken ondanks het feit dat ik weer heel veel fotomateriaal heb en ontzettend veel te vertellen. Maar dat houden jullie nog van me tegoed.

Toch even een korte update.

Sinds 6 weken weten we dat Sander een nieuwe baan heeft bij het IITA of International Institute for Tropical Agriculture in Ghana, Accra. Het is een regionale (Ghana, Ivoorkust, Nigeria en Kameroen) onderzoeksfunctie in de cacao-, koffie- en cashewnotensector. Over de inhoud van de functie zal Sander wel eens meer vertellen.

We zijn ondertussen al volledig ingepakt en de container is al verzegeld en staat klaar om naar Accra te worden verscheept. We verblijven nu bij de familie Impens en genieten volop van de zon aan de rand van het zwembad. Bij deze wil ik ook de familie Impens nog eens bedanken voor het warme ontvangst en de verwennerij.

Morgen vertrekken we naar Brussel. Sander blijft slechts 10 dagen in België/Nederland om dan al naar Accra te vertrekken. Ik blijf nog een maandje met de kinderen.

Alles is enorm snel gegaan, maar we kijken enorm uit naar dit nieuwe avontuur. Bedankt iedereen die ons hierbij helpt en steunt!

Ondertussen zijn we ook nog op reis geweest. Tijdens de kerstvakantie zijn we 2 weken naar Burundi en Rwanda gegaan om mijn papa te bezoeken. In Bujumbura hebben we vooral van de prachtige omgeving van het Tanganikameer genoten én het lekkere eten!

In Rwanda heb ik vooral herinneringen opgedaan en Sander mijn kindertijd laten zien. Maar hierover meer een andere keer.

Bij deze wil ik toch ook mijn papa bedanken voor de mooie fijne reis!

Tot gauw!